Un còup fuguèt dins l’Isla-Estat
De sa graciosa Majestat
Una vaca qu’esbrotèt
- causa estranja ! –
D’avers en granelets.
Nòstra vaca, la cervèla
Traucada coma d’esponga,
Leu leu virèt fòla.
 

Fuguèt l’òme que li balhèt
D’avers en granelets,
Alora qu’es de cadun sachut
Que la vaca d’èrba es galavarda.
Cu es lo mai caluc
De l’òme ò de la vaca ?

L’òme segurament,
Aqueu grand colhon
Que pensa solament
De se clafir de picalhons
En anant, fòla aventura,
Sensa vergonha, còntra natura.
______

Joan-Glaudi BABOIS, abriu de 1996.