| - Es l’istòria d’una drolleta que li díson Capochon Jaune.
- Non ! Roge ! - A, es just, Capochon Roge. Sa maire la sòna e li ditz : « Escota, Capochon Vèrd …» - Ma non ! Roge ! - A, es just, Roge. « Vai en cò de ta tanta Diomira à li portar aquela pelanha de tartifla…» - Non ! « Vai en cò de ta maigrand à li portar aquela fogassa ». - Va ben ! La drolleta va dins lo bòsc e rescòntra una girafa. - Que mesclum ! Rescòntra un lop, pas una girafa ! - E lo lop li demanda : « Quant fa sièis per vuèch ? » - Pas dau tot ! Li demanda : « Onte vas ? ». - As rason. E Capochon Negre respònde… - Es Capochon Roge, Roge, Roge ! - Òc. E respònde : « M’en vau au mercat à crompar la saussa de pomas d’amor ». - Jamai de la vida ! « Vau en cò de ma maigrand qu’es malauta, mai sabi plus lo camin ». - Just. E lo chivau ditz… - Que chivau ? Es un lop. - Segur. E ditz ansin : « Prèn lo tram numerò setanta-cinc, cala en plaça de la Glèisa, vira à gaucha, trobaràs tres escaliers e un sòu per tèrra, laissa estaire lei tres escaliers, rebalha lo sòu e cròmpa-te una bòna ». - Papet, sabes pas ges contar leis istòrias, t’enganes à cada còup. Pasmens, la bòna, me la cròmpes parier. - Va ben, vaquí lo sòu. E lo papet contunha de legir son jornau. |