Cante uno chato de Prouvènço.
Dins lis amour de sa jouvènço,
A travès de la Crau, vers la mar, dins li bla,
Umble escoulan dóu grand Oumèro,
Iéu la vole segui. Coume èro
Rèn qu'uno chato de la terro,
En foro de la Crau se n'es gaire parla.

Emai soun front noun lusiguèsse
Que de jouinesso; emai n'aguèsse
Ni diadèmo d'or ni mantèu de Damas
Vole qu'en glòri fugue aussado
Coume uno rèino, e caressado
Pèr nosto lengo mespresado,
Car cantan que pèr vautre, o pastre e gènt di mas!

 (…)

Dins si quinge an èro Mirèio...

Coustiero bluio de Font-vièio,
E vous, colo baussenco, e vous, plano de Crau,
N'avès pu vist de tant poulido!
Lou gai soulèu l'avié 'spelido;
E nouveleto, afrescoulido,
Sa caro, à flour de gauto, avié dous pichot trau.

E soun regard èro uno eigagno
Qu'esvalissié touto magagno...

Dis estello mens dous èi lou rai, e mens pur;
Ie negrejavo de trenello
Que tout-de-long fasien d'anello;
E sa peitrino redounello
Èro un pessègue double e panca bèn madur.

E fouligaudo, e belugueto,
E sauvagello uno brigueto!...
Ah! dins un vèire d'aigo, entre vèire aquéu biais,
Touto à la fes l'aurias begudo!

F.MISTRAU