Un jorn, se recampa en cò d’un brave vièlh que tot en se fasent auscultar avié laissat la television en marcha. E aquesta television èra mai malauta que son proprietari. Au moment de partir, mon metge fa coma aquò à son pacient :

 - Volètz pas que vos règli vòstre pòste ? A pas grand causa, mai vos crepatz leis uèlhs à regardar aquéleis images tant degalhats !

 Tant dich, tant fach : en un batre d’uèlhs, la television fonciona tornar-mai qu’es una meravilha.

 Quàuquei jorns pàsson, e lo metge es mai sonat per lo brave vièlh. Arriba :

 - E que v’arriba, mèstre ? Onte avètz mau ?

 E l’autre de li respòndre :

 - Ieu, vau ben. Mai es ma television que va pas… Se li posquessiatz mandar una ulhada… Vos pagarai la visita...