| Un lion, aguent un jorn entendut una granolha
que cridava fòrt, se virèt dau costat de la votz en se cresent
que foguèsse quauque grand bestiari. Mai aguent esperat un momenet,
entre la vèire sortir de l’estanh, s’avancèt vèrs ela
e l’escrachèt.
La faula mòstra que fau pas se donar paur per encausa de l’ausida soleta avant que d’aguer vist. |