Siéu estat estonat que l’Estat, emé lei sòus de l’ensèms dei contribuables, paguèsse lo programa “Life” que a per tòca d’assegurar l’estudi scientific dau lop, de faire l’informacien per lo grand public sus lo lop, sa vida e son òbra e d’ajudar lei pastres à aparar leis escabòts deis atacas dei lops, dei lobas e dei lobatons. Es pecat que 70 dau cent d’aquélei sòus servèsson à estudiar lo biais de viure deis ardas de lops, quau es lo dominaire dau grope, cu son lei sotadominaires e lei dominats. Vaudrié mièlhs que aquélei sòus servèsson à pagar de mastins dei Pireneus per ajudar lei pastres à aparar sei fedas e à crompar de cledas electrificadas.

Siéu d’aquelei que pènson qu’es pas possible de laissar sus lei mémei montanhas de lops e de motons. Es necite de chausir leis uns ò leis autres. Es fòrça ipocrita de la part de l’administracien de laissar la situacien s’enverinar en si contentant de donar una indemnitat per lei motons tuats ò nafrats e dire : “es ai pastres de s’organisar per si parar dei lops”. L’elevatge extensiu es ara lo solet biais de ganhar sa vida en montanha, si pòu pus concebre de gardar lei motons nuèch e jorn d’estiu. Per aquò faudrié de rais mai pichins per tenir luènch lei lops. Lo cost de l’operacien rendrié lo mestier impossible economicament, en despiech deis ajudas legalas.

Ai agut auvit d’ecologistas à la ràdio que disién que lei pastres èron d’incapables e de fenhants. Tant de marridum e d’ignorància me làisson candi. Avant que siguèsse tròup tard, convendrié de mesurar lei consequéncias de la desaparicien deis escabòts de nòstrei montanhas per nòstre environament. Lei motons e lei vacas mantènon lei pasturatges e particípon à la lucha còntra leis avalancas en gardant leis èrbas cortetas. Perméton à una fauna d’aucelons e d’aucelilha de s’espandir. Quora aurèm pus que de boissons e de lops sus lei montanhas, s’avisarèm qu’aurèm perdut fòrça en laissant partir d’amont pastres e escabòts.

Andrieu ABBE, LO CEBIER, n° 59, abriu de 2000.