Lo 19
de julhet de 2008 se faguèt la 3a dictada en provençau de
l'IEO 83, dins l'encastre de la Fèsta de l'Escriptura e dau Libre
dau VAU (19 e 20 de julhet).
Prèmis ofèrts per l'IEO, Prouvènço
Aro, la maselarié Nicolle (Brinhòlas), lo restaurant La
Crémaillère, Cl. Dantinne (santonier), O'Val Tendances
(barbier), la cooperativa vinicòla dau Vau e M.NICOLLE (maselier
de Brinhòlas).
|
Lo tèxte èra
de Jana BLACÀS:
MINETO
De qu'es aquelo voues mourènto que si plang travèsson
la muraio mestresso? L'ome pantaio? Que nàni! Un miauladis tristounet
plourinejo sa desesperanço e s'amosso à cha pau. Chois se
despoutino, ensaco si braio e se despacho d'ana descadaula la porto. Pecaire!
Un catounet qu'a plus qu'à bada e mouri es aqui, encabedela sus
la marrido saco que sèr à se desfanga sus lou lindau. Lou
pauret a ja li patouno enregouïdo e soun batecor molo d'aise d'aise.
- As pica au bon endré, ié vèn Chois.
E carrejo lèulèu souto lou plumoun la malurouso bèsti
que fai la paumo. Un sietoun de la caud e de caranchouneto tendro. Lou
moumen d'après, lou catoun fai tres saut sus l’erbeto, roundino
e trepougne la cuberto de sis arpioun menudet.
- Mai, siés uno mineto!, s'esclamo Chois. Vène,
Mineto, vène ma bello.
Jano BLACAS, La Titourello
MINETA
De qu'es aquela votz morenta que si planhs travèrson la muralha
mestressa? L'òme pantaia? Que nani! Un miauladís tristonet
plorineja sa desesperança e s'amòrsa à cha pauc.
Choà se despotina, ensaca si braias e se despacha d'anar descadaular
la pòrta. Pecaire! Un catonet qu'a plus qu'à badar e morir
es aquí, encabedelat sus la marrida saca que sèrv à
se desfangar sus lo lindau. Lo pauret a ja li patonas enregoïdas e son
batecòr mòla d'aise d'aise.
- As picat au bòn endrech, ié vèn Choà.
E carreja leu leu sota lo plumon la malurosa bèstia que fai
la pauma. Un sieton de lach caud e de caranchonetas tendras. Lo moment
d'après, lo caton fai tres sauts sus l’erbeta, rondina e treponhe
la cubèrta de sis arpions menudets.
- Mai, siés una mineta!, s'exclama Choà. Vène,
Mineta, vène ma bèla.
Jano BLACÀS, La Titorèla
|
|
Lo 31 de genier de 2009, à CARNOLAS,
Sala dau Vièlh Molin, l'IEO 83 a organisat la Dictada Occitana.
PARTENARIS
|
COMUNA DE CARNOLAS
N'Enric CEZE, Cònse de CARNOLAS a
acceptat generosament e amistosament de metre à nòstra disposicion
la sala dau Vièlh Molin d'Òli. E es estat present pendent
tota la dictada e per lo gòt de l'amistat.
|
|
AUBÈRGA DE LA TEULIERA
L'Aubèrga de la Teuliera (CARNOLAS) participa en ofrent dos
pasts.
|
|
LA SETMANA
Lo setmanier occitan nos ajuda en donant un abonament de sièis
mes à un laureat, de reduccions à La Setmana e à Plumalhon
per tótei lei participants e d'exemplaris dau jornau.
|
Gramaciam tambèn
lei negociants e restaurators de Pinhans e lei Cooperativas viticòlas
de Peirafuèc e Cuers, e encara Pèire Berardengo per son ajuda
à recampar aquélei prèmis e à metre en plaça
lo taulier per lo gòt de clavadura.
Una mencion especiala à Hervé Fouéré, qu'avié
mes en plaça una lectura de tèxtes en occitan e en francés
dau temps de la correccion dei dictadas.
|
La dictada comença...
|
Reinat e Ives à la correccion,
sota lo regard inquiet de Steve,
lo mai jove dei candidats...
|
Dau temps de correccion, Hervé e Joan-Glaudi.
|
La premiacion...
|
|
LO TÈXTE...
GRAFIA CLASSICA
Alan, un pichòt qu’anava sus sei quatre ans, viviá ‘mé
son fraire, un pauc mai grandet, e sei gents, dins una vilòta provençala.
Lei pichòts anavan totei dos a l’escòla. Lo paire e la maire
trabalhavan. La setmana de trenta-cinc oras existiá pas encara, li
restava, fin finalament, que lo dimenche per se consacrar vertadierament
a la vida familhala.
Sovent, lo dimenche d’après-dinnar, s’enanavan totei prendre un
pauc l’èr en barrutlant dins la campanha. Èra una sana activitat.
Per ganhar lei còlas qu’environavan la vilòta, faliá
caminar de lòng de carrieras un pauc estrechas e un pauc sornas coma
se ne’n vetz dins fòrça ciutats dau país nòstre.
(…)
Adonc, un dimenche d’estiu, Alan, lo pichonet, son fraire, mai grandet,
e sei gents seguissián la Carriera Granda, qu’èra pasmens pas
tant larga qu’aquò. Caminavan au mitan de la carriera que lo trepador
estrech tanben èra encombrat per lei cadieras dei fremas.
Guiu GARNIER, BARJADISSAS, AELOC, 2007.
GRAFIO MISTRALENCO
Alan, un pichot qu’anavo sus sei quatre an, vivié ‘mé soun
fraire, un pau mai grandet, e sei gènt, dins uno viloto prouvençalo.
Lei pichot anavon tóutei dous à l’escolo. Lo paire e la maire
trabaiavon. La semano de trento-cinq ouro eisistié pas encaro, li
restavo, fin finalamen, que lou dimenche pèr se counsacra vertadieramen
à la vido famihalo.
Souvènt, lou dimenche d’après-dina, s’enanavon tóutei
prendre un pau l’èr en barrulant dins la campagno. Èro uno
sano ativita.
Pèr gagna lei colo qu’envirounavon la viloto, falié camina
de long de carriero un pau estrecho e un pau sourno coumo se n’en ves dins
forço ciéuta dóu païs nostre. (…)
Adounc, un dimenche d’estiéu, Alan, lou pichounet, soun fraire,
mai grandet, e sei gènt seguissien la Carriero Grando, qu’èro
pamens pas tant largo qu’acò. Caminavon au mitan de la carriero que
lou trepadou estré tambèn èro encoumbra pèr
lei cadiero dei fremo.
Guiu GARNIER, BARJADISSAS, AELOC, 2007.
|
|
