| À durmir, à se revelhar... |
| Es l’istòria d’una filheta que cada sera, au
moment d'anar au lièch, vèn pichina pichina:
Mamà, ditz, siéu una formiga. E la maire comprèn qu'es ora de la metre à durmir. À poncha d'auba, la filheta se revelha, mai es encara tota pichina, tèn tota sus lo coissin e n'en rèsta un tròç. - Auça te, ditz la maire. - Pòdi pas, respònde la filheta; pòdi pas, siéu encara tròup pichina. Ara siéu coma un parpalhon. Espèra que tòrni créisser. E un pauc plus tard exclama: - Vaquí! Ara siéu mai creissuda. M'un crit sauta dau lièch e entamena la novèla jornada. D’après Gianni RODARI, FAVOLE AL TELEFONO.
|